"Kim quşları esir sever!" Bir quşum var qeylan quşu (1) Qanat yaşıl, sarı döşü Boyu qısa eğni kuçuk Başı mavı mavı quyruq Kuçuk dündük kuçuk penge Sesi uyqun her ahenge Quşum oxurdu güllerden Çiçek

يازيرام تبريزه، سؤيلرلي ديليم عشقدن سؤيله كي شانيندا بيليم تبريز عشقيم، تبريز آرخامدي، منيم تبريز او جمشيده تك جامدي، منيم گلميشم سنله سئويش باشلاماغا او گئچن گونلره، گؤز ياشلاماغا بوردا ائللر وار، اوزاق دوشموشولر باغريلار اوتدا قاليب، بيشميشيلر گل "فئرئيدن"ده ائله قافقازي گؤر گورجو گؤر، ائرمنيلرنن

"این شعر در سالهایی که هیولای خشکسالی در محال کرچمبو پرسه می زد سروده شده که همه، به خصوص جوانان به شهرها و خصوصا به اصفهان کوچ می کردند." بیقوشوم گلدی بورگه یه وطن من گئتدیم، من گئتدیم ائولری چک سوپورگه یه وطن من گئتدیم، من گئتدیم بو کندین سویوق دوزلری یاخچی آغلاتیر گؤزلری بو اولدو سونرا سؤزلری وط

"این شعر به احترام آذربایجان و زبان ترکی سروده شده است" يار مستان اولالي، غمزه سي قانيندا دا وار پرده لي گزسه ده، اغيار گومانيندا دا وار بو اوتو كيم دئدي سال جانيما،قاش آتدي دئدي عشق اوز ائيله ديسه، اوتلاري جانيندا دا وار آلمارام اوخلاريني اوتلو كؤنولدن داها آز كيپريگي جان آلا سرخوشلوغو يانيندا دا

" برای مادرم که مدام ما را به نماز خواندن فرا میخواند و ما تنبلی می کردیم و این هم دلیل آنهمه تنبلی! به باد آنروزها که مادربزرگم زنده و سرحال بود و در اولین فرصت حتی از خوزستان به زیارتش به ده می رفتیم!" - من نامازیم اوخودوم! - هاردا؟ - اورداکی... يئل، تکبیرینی یایلاغدا دئمیشدی، اوردا "قیلان قوشو

روزگارانی بر این دیار گذشت و مردمانی از پهنه این دیار، دامن کشان گذشتند که یاد آن ایام و آن روزگاران و آن مردمان، همیشه مرا با آهی همراه است حاکی از بی اعتباری هر آنچه معتبرش می دانیم و برای من، اعتبار مردمان و ارج نهادن بر اصالت نوع بشر، که این بشر، گرچه خود گذراست، شیرین ترین و عالی ترین تحفه هستی...

متاسفانه در پی ایجاد مشکل برای بلاگفا در چند ماه پیش، این سایت با بکاپهای قبلی اش بالا آمد و بسیاری از نوشته های بنده که فقط در این سایت ذخیره شده بودند و نیز نظرات خوانندگان عزیز از دست رفت. لذا از همه دوستان پوزش می طلبم و از مسئولان سایت خواهشمندم پاسخی قانع کننده به اینجانب بدهند.

آنگه که نقش خاطره پر رنگ می شود من هم دلم برای همه تنگ می شود آن روستا و رودخانه و آویشن و بهار با نبض من ترانه و آهنگ می شود عمری گذشت و زمزمه رود و جویبار دور از دیار خویشتن آژنگ می شود آن چای سرخ آتشی ام با دو آشنا با چرخ سرد زمانه چه کمرنگ می شود یاد نوازش آور سرچشمه های شاد همچون نوای چلچله و چ...

تقدیم به همه همولایتی های چادگانی و همه اهالی شهرستان چادگان به خصوص همکلاسی خوب "درک آباد"ی خودم منصور گرچه می دانم ترکی سرش نمی شود! چاديگان شهرينه گؤلونه گلين داغلاري باشينا بئلينه گلين بير داراغلين بو نازلي يار ساچيني گول تكين ساري ساچ تئلينه گلين قوجاق آچین باهار موسمینه قيبله دن اسيلن يئلينه گ...

هر ملتى و هر قومى صاحب فرهنگ و منش اجتماعى مخصوص به خويش است و آذربايجان از اين قاعده مستثنى نيست. آذربايجانى كه تاريخ سراسر كش و قوسش به قدر شايان و در هر زمينه اى كه در فكر بگنجد شايسته ترينها را تقديم بشريت كرده است. از زرتشت پيغامبر تا بابك خرمدين، از شاه اسماعيل تا میرزا علی اکبر صابر، از پروین...

دوباره نوروز فرا خواهد رسید و برزگرانت "پرگند" خواهند کرد خاک حاصلخیزت را و کودکانت به جستجوی خاکهای بیرون زده از برف خواهند رفت به جستجوی قراولان بهار "چیگدم" های دو پر و سه پر و پونه های "ترچیگ" جویبارهای زلال آنروزها آیا خاک تو بوسه گاه قدمهای من خواهد بود؟ آیا "کاکا فرخ" بار دیگر جار خواهد زد به...