" برای مادرم که مدام ما را به نماز خواندن فرا میخواند و ما تنبلی می کردیم و این هم دلیل آنهمه تنبلی! به باد آنروزها که مادربزرگم زنده و سرحال بود و در اولین فرصت حتی از خوزستان به زیارتش به ده می رفتیم!"
- من نامازیم اوخودوم!
- هاردا؟
- اورداکی...
يئل،
تکبیرینی یایلاغدا دئمیشدی،
اوردا "قیلان قوشو" چالمیشدی،
اوینامیشدی گول،
جئیران اوخوموشدو؛
و اذانچی قالمیشدی!
کی اذانین،
توپراقلار ایچینده،
کوچوجوک بیر ده نی تاپدیقدان سونرا،
بیر قارینجا اوخوموشدو!
- من نامازیم اوخودوم!
- هاردا؟
- اورداکی...
بولوتلار،
داغلارا چؤکموشدو؛
قارلاری،
دؤشلره تؤکموشدو
اریتمیشدی،
کی،
ایشغینلر ده سو ایچسین...
کی،
اووشوملار دا گؤگرسین،
کی میچکلر ده گزسین، قوشلار اوچسون،
و ماراللار دا،
هر سسله تلسسین...
- من نامازیم اوخودوم...
- هاردا؟
- اورداکی چای،
اوزانمیشدی،
یاشیل دره لرده.
گون،
ساچلارینی آچمیشدی،
ساپ ساری،
گؤپ گؤگ سره لرده،
و یئل،
اوینایارکن اوخوموشدو،
"آزادلیق تصنیفینی"
قمیشلر قولاغیندا،
و خبر وئرمیشدی،
یاندیران اوتلاردان،
گوز*لرده...
من نامازیم هامیسی،
گوللر آرخیندا دوروب، ساده جه قیللم.
او چاییرلیقلاردا،
اگلشنده
من اگیللم،
آغلاشاندا آغلارام،
گولسه له گوللم!
- من نامازیم اوخودوم!
- هاردا؟
- بؤيوك آننام،
منی گؤردوکده گولنده،
شوقونان گؤز یاشینی،
منه چاتدیقجا تؤکنده،
آلنیمی، گؤزلریمی،
بو یاناقلاری اؤپنده؛
من نامازیم،
اوردا اوخودوم!
(گلپایگان/ گوز1377)
گوز (güz) بر وزن دوز (düz) همان پاییز خودمان در زبان ترکی قدیم است که اینجا به مقتضای شعر آورده ایم. با آن یکی اشتباه نشود که کاتبان قدیم به ریش خواننده حواله می کردند!
برچسب:
نویسنده: ساناز فلاح