"این شعر به احترام آذربایجان و زبان ترکی سروده شده است"
يار مستان اولالي، غمزه سي قانيندا دا وار
پرده لي گزسه ده، اغيار گومانيندا دا وار
بو اوتو كيم دئدي سال جانيما،قاش آتدي دئدي
عشق اوز ائيله ديسه، اوتلاري جانيندا دا وار
آلمارام اوخلاريني اوتلو كؤنولدن داها آز
كيپريگي جان آلا سرخوشلوغو يانيندا دا وار
گؤگه باغلاندي گؤزوم، قاپيلارا دوشدوم اؤزوم
وارديم آستانه سينه، لطفو نيشانيندا دا وار
باخما بازارا، گتير مئيدانا الوان گوهري
كي كساد اولسادا، انصاف دوكانيندا دا وار
بولبولو آغلاتا يار ساخلاتا، اغياري قووا
بزه ته بوستاني گول، سانجي تيكانيندا دا وار
تؤكوله ياپراغي، سولموش سارالا غنچه لري
ناقادار خسته لنه، ياز خزانيندا دا وار
يانديرا بربطيني، قيرسه ده بارماغلاريني*
هله چالديرمالي سؤز، آه و فغانيندا دا وار
خان بيزي سالدي نظردن، ولي آللاه شوكورون
بئله جان وئرمه لي معشوقه**، چوبانيندا دا وار
اولدو آذربايجان باشلارا سر، بؤلگه لره
باخساسان بير بئله سرليك، ساوالانيندا دا وار
(گلپايگان/گوز1377)
* گویند باربُد، بربط نواز مشهور دربار خسرو پادشاه ایران، پس از مرگ خسرو، سازش را شکست و انگشتانش را برید تا دیگر برای هیچکس آهنگی نسُراید.
** شاید شما نیز ترانه "آپاردی سئللر سارانی" را شنیده باشید. گویند سارا، عاشق چوپانی بود و خان عاشق سارا. شب عروسی اجباری خان با سارا، سارا برای فرار از دست خان و ماندن بر عهد و پیمان، به رود ارس زد و آب او را با خود بُرد و این ترانه ماندنی ترین ترانه شد برای تمام ساراها!
برچسب:
نویسنده: ساناز فلاح