پشت كوه قاف

" برای مادرم که مدام ما را به نماز خواندن فرا میخواند و ما تنبلی می کردیم و این هم دلیل آنهمه تنبلی! به باد آنروزها که مادربزرگم زنده و سرحال بود و در اولین فرصت حتی از خوزستان به زیارتش به ده می رفتیم!" - من نامازیم اوخودوم! - هاردا؟ - اورداکی... يئل، تکبیرینی یایلاغدا دئمیشدی، اوردا "قیلان قوشو...

تقدیم به همه همولایتی های چادگانی و همه اهالی شهرستان چادگان به خصوص همکلاسی خوب "درک آباد"ی خودم منصور گرچه می دانم ترکی سرش نمی شود! چاديگان شهرينه گؤلونه گلين داغلاري باشينا بئلينه گلين بير داراغلين بو نازلي يار ساچيني گول تكين ساري ساچ تئلينه گلين قوجاق آچین باهار موسمینه قيبله دن اسيلن يئلينه گلين قالمایین ائوده، حسلریز گؤتورون گول چيچكدن دولان چؤلونه گلين چاي چايورلوغدا يازدا يايلاردا ال وئرين بيربيري الينه گلين اوز دولانديرمايين آتا آنادان اونلارین رسمينه ديلينه گلين يانسادا يوردوموز قضا اوتونا بير قدم قالديرين كولونه گلين قارا آغي...

هر ملتى و هر قومى صاحب فرهنگ و منش اجتماعى مخصوص به خويش است و آذربايجان از اين قاعده مستثنى نيست. آذربايجانى كه تاريخ سراسر كش و قوسش به قدر شايان و در هر زمينه اى كه در فكر بگنجد شايسته ترينها را تقديم بشريت كرده است. از زرتشت پيغامبر تا بابك خرمدين، از شاه اسماعيل تا میرزا علی اکبر صابر، از پروین اعتصامی تا فرح ديبا[1] و از نسيمى تا شهريار ملك سخن، از پرفسور جوان تا دكتر جواد هيات، از علامه طباطبایی تا احمد کسروی و از شیخ محمد خیابانی تا تقی زاده و هزاران انسان ممتاز دیگر که همه به نوعى استثناى زمانه خود بودند. فرهنگی که چنین متنوع و گوناگون نابغه می پ...